Życiorys
Antoniego Dudy

Urodził się 25 grudnia 1950 r. w Starym Sączu jako czwarte z sześciorga dzieci w tradycyjnej góralskiej rodzinie i ten rys wyniesionej z domu pobożności i wytrwałości w działaniu, obecny jest w całym jego dorosłym życiu. Po maturze, wzorem starszego brata Jana, wybiera studia na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Po ich ukończeniu, w roku 1974 podejmuje pracę na stanowisku asystenta w ówczesnej Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu.

W ważnym dla kraju czasie, gdy rodziła się Solidarność, łączy aktywność zawodową z zaangażowaniem społecznym, i wraz z kolegami tworzy na uczelni struktury Pierwszej Solidarności. Równocześnie włącza się w powstanie w Opolu Klubu Inteligencji Katolickiej, z którym związany jest do dziś, pełniąc od 1993 r. funkcję wiceprezesa, a od 2002 r. - prezesa Klubu. Po przełomie 1989 roku, już pracując w przemyśle, zaangażował się z powodzeniem w odtworzenie struktur związkowych w PRiMUE Remak, wówczas jednej z większych organizacji związkowych na Opolszczyźnie. Zaangażowanie w działalność związkową i społeczną owocuje wyborem na delegata Śląska Opolskiego na II oraz III Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” odbywające się w Gdańsku, w kwietniu 1990 i w lutym 1991 roku.

Antoni Duda zawsze wierny jest zasadom sformułowanym na zjazdach Solidarności, że u podstaw działania stać muszą: zasada poszanowania człowieka i jego pracy oraz oparta o etykę chrześcijańską właściwa hierarchia celów i wartości. Taka postawa m.in. sprawia, że w trudnym okresie transformacji gospodarczych zaproponowany zostaje przez Solidarność do pełnienia roli mediatora w sporze zbiorowym pomiędzy APC METALCHEM SA a NSZZ Solidarność zakończonym ugodą. W roku 1998 r. po okresie zaangażowania jako przedstawiciel KIK w powstającej w regionie Akcji Wyborczej „Solidarność” podejmuje ważną zawodową decyzję i rozstaje się z przemysłem i satysfakcjonującą pracą inżyniera. Obejmuje stanowisko dyrektora opolskiego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w pierwszym, najtrudniejszym okresie wdrażania największej w historii ZUS reformy (do dziś niedokończonej), realizowanej przez ówczesny rząd AWS i premiera Jerzego Buzka. W międzyczasie wykształcenie techniczne uzupełnia studiami z zakresu prawa gospodarczego i handlowego na Uniwersytecie Wrocławskim. Po dojściu do władzy SLD zostaje odwołany ze stanowiska dyrektora w październiku 2002 r. bez podania przyczyn.

Od 2003 r. kieruje Powiatowym Urzędem Pracy w Opolu w czasie zmiany jakościowej działania urzędów pracy (np. w 2009 r. wydatki na aktywizację bezrobotnych oraz pomoc udzieloną pracodawcom zatrudniającym bezrobotnych przekroczyły w mieście i powiecie opolskim 20 mln zł - dla porównania w 2002 r. to 1 mln 600 tys. zł, z których skorzystało ponad 6500 osób). Fakt ten wynika z dobrej kondycji Funduszu Pracy, pozyskanych środków europejskich i prowadzonej przez kierownictwo urzędu aktywnej polityki aplikowania o wszelkie możliwe środki na realizację programów aktywizacji bezrobotnych. A. Duda wybierany jest trzykrotnie na przewodniczącego Konwentu Dyrektorów Powiatowych Urzędów Pracy województwa opolskiego, a 2008 r. na wiceprzewodniczącego Krajowego Konwentu Powiatowych Urzędów Pracy. Wrażliwość na sprawy społeczne i postawa etyczna zostają dostrzeżone, a ks. abp Alfons Nossol powołuje go na członka Komisji Synodalnej I Synodu Diecezji Opolskiej, który obradował w Opolu w latach 2002 – 2006. Opolska Izba Gospodarcza nagrodziła kierowany przez Antoniego Dudę urząd srebrnym i złotym laurem umiejętności i kompetencji w kategorii „osoba lub instytucja wspierająca rozwój gospodarki rynkowej lub edukująca na potrzeby firmy” (w 2009 i 2012 r.), a w XI edycji Opolskiej Nagrody Jakości zostaje laureatem otrzymując tytuł Znakomity Przywódca (w 2014 r.)

25 października  2015 roku Antoni Duda startuje w wyborach parlamentarnych z listy Prawa i Sprawiedliwości,  pozycja nr 4 i zdobywa mandat poselski (ponad 8 tys. głosów). 12 listopada 2015 r. składa ślubowanie poselskie i rozpoczyna pracę parlamentarzysty. W sejmie RP pracuje w dwóch komisjach: Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych.  

Antoni Duda
Prywatnie

Antoni Duda w 1975 r. ożenił się z Krystyną, wówczas studentką WSP w Opolu, poznaną w ośrodku duszpasterstwa akademickiego ojców jezuitów prowadzonym przez charyzmatycznego i powszechnie lubianego o. Józefa Czaplaka. W 1979 r. na świat przychodzi córka Joanna, cztery lata później syn Józef. Żona od ponad 25 lat pracuje na Politechnice Opolskiej, gdzie m.in. przez ponad dwie dekady była redaktorem naczelnym Wiadomości Uczelnianych. Ojciec dwójki dzieci, dziadek piątki wnuków: Anny, Klary, Krzysztofa, Marty i Jadwigi.